Archive for category: Pytania do psychologa

Witam, mam 30 lat. Problem polega na tym, że niedawno zmarł mój teść i od tamtej pory nie mogę porozumieć się z mężem. Cokolwiek bym nie powiedziała czy nie zrobiła, to on wybucha złością. Nawet potrafił wyrzec się naszych dzieci. Nie umiem już sobie z tym poradzić, a bardzo kocham męża i nie chciałabym się rozstawać. Tyle że brakuje mi już sił na walkę z tym. Mam wrażenie, że obwinia mnie o śmierć swojego ojca, ponieważ tylko ja byłam wtedy w domu i nie potrafiłam mu w porę udzielić pomocy. Też mam o to żal do siebie… Jak mam dogadać się z mężem?

Każda śmierć bliskiej osoby, szczególnie nagła i dramatyczna wstrząsa nami i powoduje, że dotychczasowy bieg zdarzeń zostaje zakwestionowany. Potrzebujemy czasu, sił i wsparcia aby takie doświadczenie przyswoić i mądrze ulokować w swoim życiu.

Pierwsze etapy żałoby przebiegają najczęściej pod znakiem zaprzeczenia i gniewu – często zresztą te dwa aspekty łączą się i mieszają ze sobą. Jest to swoista próba obrony przed bolesnym ciosem, którego nie potrafimy tak szybko zaakceptować.

Z jednej więc strony opisywane przez Panią wydarzenia wpisują się w schemat sytuacji, z drugiej zaś niepokoi, że wpływa to tak destrukcyjnie na Waszą relację. Wygląda na to, że Pani mężowi brakuje w tej trudnej chwili otwartości na doświadczenie bólu i wsparcie.

Gorąco zachęcam do wspólnego szukania pomocy – powinniście spróbować przede wszystkim nazwać to co się dzieje i co przeżywacie – otworzy to drogę do zrozumienia sytuacji i poradzenia sobie z nią. Takim sposobem może być wizyta w gabinecie terapeutycznym, ale także uczestnictwo w tematycznej grupie wsparcia lub rozmowa z kimś mającym doświadczenie z takimi emocjami. Nie odkładajcie tego licząc na zapomnienie, potraktujcie raczej jako wyzwanie budujące przyszłość waszego związku.

Mam piękną i mądrą dziewczynę, która jest bardzo religijna i nie chce uprawiać seksu w żadnej formie przed ślubem. Właściwie dotyczy to każdej aktywności seksualnej, jak dotykanie intymnych miejsc, poza piersiami, gdyż nie odczuwa przyjemności gdy to robię, wykluczając także wspólny prysznic nago lub spanie nago w jednym łóżku. Zaakceptowałem zaniechanie seksu tradycyjnego i oralnego. Gdy chciałem wynegocjować jakieś mniej „grzeszne” formy intymnej bliskości, typu leżenie obok nago bez dotykania niżej pasa, to bardzo się pokłóciliśmy.

Ona uważa, że robię jej presję na tle seksualnym i jestem uzależniony. Ja uważam za wystarczająco duże ustępstwo fakt, że rezygnuję z seksu do ślubu i chcę jakiejś namiastki życia seksualnego przed. Co robić? Nie chodzi mi o wywalczenie racji, mam to gdzieś. Po prostu to jest dla mnie trudne, bo Ona ma chwile słabości i czasami zdarza się, że ją dotykam poniżej pasa, ale dla mnie „czasami” to za mało. Czy to problem ze mną? Czy jestem seksoholikiem? W poprzednim związku zaczęło się od seksu, później przyszła relacja i związek. Teraz chcę budować na uczuciu i nie wiem czy poprzedni związek przeszkadza mi w tym tak bardzo, że tego nie wiedzę i uważam moje zachowanie za normalne. Proszę o pomoc…

 

Dzień dobry,

Potrzeby seksualne są zupełnie naturalne i nie świadczą o uzależnieniu. Młodzi mężczyźni doświadczają ich szczególnie intensywnie, co jest związane z gospodarką hormonalną organizmu. Co więcej, jeśli już miał Pan doświadczenia seksualne, rezygnacja z nich jest dla ciała trudna do zrozumienia. Popęd seksualny został rozbudzony i trudno go teraz zatrzymać.  

Z Pana listu wnioskuję, że jest Pan obecnie w relacji z kobietą, która jest dla Pana bardzo ważna i pisząc o zaczekaniu ze współżyciem do ślubu, rozumiem, że planuje Pan ułożyć sobie życie z tą osobą. Budowanie wpierw bliskości emocjonalnej to fundament na przyszłe lata związku. Zachowanie czystości związane z wiarą to wyzwanie dla Pana, ale w dalszej mierze również dla związku. Temat wiary i przekonań z nią związanych – to jedna sprawa – tu ważny jest szacunek, bo temat jest niezwykle osobisty i delikatny. Inną sprawą jest, jak podchodzimy do naszej cielesności i seksualności – to są różne przekonania, które często wynosimy z domu. Jeśli seks i cielesność rozumiane są w kategorii wstydu i grzechu, to po ślubie ta sfera będzie mogła być trudnością w Państwa relacji. Warto o tym rozmawiać, bo czekając na współżycie do ślubu rosną też nasze oczekiwania, co do niego.