Co kryje w sobie ANOREKSJA Sensity.pl

Co kryje w sobie ANOREKSJA?

Anoreksja (jadłowstręt psychiczny) to fanatyczne dążenie do szczupłej sylwetki

Dążenie to wynika z przytłaczającego lęku przed otyłością. W mojej codziennej pracy nierzadko spotykam się z osobami, które cierpią na anoreksję. Osoby te wielokrotnie żywią głębokie przekonanie, że są całkowicie bezsilne, nieskuteczne i bezwartościowe – zaabsorbowanie jedzeniem i masą ciała jest późniejszym przejawem tych przekonań.

Na anoreksję cierpią przede wszystkim nastoletnie dziewczyny i młode kobiety. Mężczyźni stanowią od 5% do 10% pacjentów, a przebieg ich choroby jest uderzająco podobny do postaci, jaką przyjmuje to zaburzenie u kobiet.

Aby osiągnąć szczupłą sylwetkę stosują oni:
  • ograniczenia w diecie
  • wyczerpujące ćwiczenia fizyczne
  • prowokowanie wymiotów
  • środki przeczyszczające i tłumiące łaknienie
  • środki moczopędne
Konsekwencją takich zachowań są m.in.:
  • wyniszczenia organizmu
  • zaburzenia układu krążenia i serca
  • zaburzenia układu pokarmowego
  • zaburzenia ze strony układu rozrodczego
  • zmiany dermatologiczne
  • zmiany w układzie kostnym
  • problemy neurologiczne.

W 40% przypadków choroba ta pojawia się w kontekście silnej rywalizacji w ramach więzi rodzinnych lub w odniesieniu do innych osób mających ważne znaczenie emocjonalne dla osoby chorej. Zaburzenie to często dotyka tzw. „grzeczne dziewczynki”, które przez całe życie starały się spełniać oczekiwania rodziców.

W początkowej fazie anoreksja daje chorującemu poczucie euforii. Ale na skutek głodowania chorzy stopniowo doświadczają rozdrażnienia, a później apatii. Stan ten przechodzi w depresję. Pojawiają się myśli samobójcze oraz próby ich realizacji.

Anoreksja to przejaw somatyzacji

Somatyzacja to sytuacja, w której dany człowiek za pomocą ciała i funkcji fizjologicznych sygnalizuje i wyraża te problemy, które mają podłoże psychologiczne. Tendencje do somatyzacji pojawiają się, gdy ktoś nie jest świadomy swoich problemów psychicznych, moralnych, duchowych, religijnych czy społecznych i gdy nie chce lub nie potrafi ich przezwyciężyć. Sygnalizowanie i odreagowanie problemów psychicznych za pomocą języka ciała dokonuje się m. in. poprzez zaburzenia odżywiania.

Poniżej wymieniam podstawowe kryteria diagnostyczne opracowane przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne:

  1. Odmowa utrzymywania masy ciała na poziomie minimalnej masy prawidłowej dla wieku i wzrostu lub ponad tym poziomem.
  2. Nasilona obawa przed przyrostem masy ciała i przytyciem, nawet w przypadku niedostatecznej masy ciała.
  3. Zakłócenie sposobu przeżywania masy i kształtu własnego ciała, nadmierny wpływ masy ciała lub jego kształtu na samoocenę albo zaprzeczanie powadze aktualnie niskiej masy ciała.
  4. U kobiet po rozpoczęciu miesiączkowania brak miesiączki, tzn. brak co najmniej trzech kolejnych cyklów miesięcznych.

Leczenie

Większość pacjentek anorektycznych jest ofiarą systemu rodzinnego. Dlatego też najskuteczniejszym rozwiązaniem jest terapia rodzinna i indywidualna (najlepiej obie równolegle). Rodziny jednak rzadko się na nie decydują. Terapia taka burzy ich dotychczasowe „schematy”, do których są przyzwyczajeni i z których ciężko im zrezygnować.

Anoreksja jest nierzadko na rękę rodzinie, której nie zawsze zależy, żeby dziecko wyzdrowiało (np. matka ma pretekst żeby nie pracować, bo musi zajmować się chorą córką lub leczenie dziecka wskazuje na nieprawidłowe relacje w systemie rodzinnym, czego rodzice nie chcą widzieć).

Zauważam, że podjęcie leczenia anoreksji nie przychodzi pacjentom z łatwością. Wyleczyć mogą się jednak tylko Ci, którzy się na to zdecydują.

Z anoreksją można wygrać!

0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *