Wpisy

Jestem bardzo wrażliwa. Jak sobie z tym poradzić?

Jestem bardzo wrażliwa. Jak sobie z tym poradzić?

Witam. Mam na imię Beata. Jestem bardzo wrażliwą osobą. Ciągłe problemy z życiem codziennym mnie przytłaczają. Ostatnimi czasy płaczę z byle powodu w kościele, w pracy, wieczorami. Nawet nie jestem sobie w stanie odpowiedzieć na pytanie dlaczego. Staram się z tym walczyć, ale nie umiem. Jak można skutecznie radzić sobie z emocjami, by nie płakać przy każdej, byle jakiej przykrej sytuacji?

Wrażliwość, cecha opisywana zazwyczaj w samych pozytywach, potrafi dostarczyć wielu obciążeń. Oznaczająca w uproszczeniu silną odpowiedź na docierające do nas bodźce, może znacznie skomplikować proces doświadczania życia. Z jednej strony rośnie empatia i umiejętność intuicyjnego odczytywania sygnałów z otoczenia, z drugiej zaś konsekwencje takiej czułości okazują się zbyt trudne do utrzymania komfortu psychicznego. Wycofujemy się w siebie, mamy trudności z adekwatnym wyrażaniem emocji.

W liście zwraca Pani uwagę, że w ostatnim czasie płaczu jest coraz więcej, natomiast nie przynosi on Pani ulgi. Wskazane byłoby sprawdzenie, jakiego rodzaju trudności powodują takie reakcje – być może jest Pan bliska nie tylko wrażliwość, ale np. poczucie bezradności. Walka z emocjami nie jest najlepszym sposobem „skutecznego radzenia sobie”. Emocje mają wiele do powiedzenia o naszych potrzebach i to nimi należy się zająć. Dobrze znaleźć kogoś, z kim będzie Pani mogła zastanowić się nad tym „dlaczego” płaczemy, a nie „kiedy” się to dzieje.

Potrzebujesz pomocy psychoterapeuty? Skontaktuj się z Nami!

Trudności osób wysoko wrażliwych - jak je ograniczać

Trudności osób wysoko wrażliwych – jak je ograniczać?

Osoby wysoko wrażliwe a odbiór społeczny

Wrażliwość jako cecha charakteru ma wpływ na bardzo wiele aspektów życia każdego człowieka. Największą jednak rolę odgrywa w relacjach społecznych, międzyludzkich. Osoby wysoko wrażliwe (WWO, z ang. HSP – Highly Sensitive Person) często są przez innych określane jako nadwrażliwe lub wręcz przewrażliwione na swoim punkcie. Często są to ludzie bardzo emocjonalni, wycofujący się, introwertyczni lub też drażliwi, gburowaci czy impulsywni.

Z czego wynika wysoka wrażliwość?

Jak pokazują badania, nawet 20% ludzi na świecie ma zwiększoną reaktywność części mózgu odpowiedzialnych za regulację emocji. Wysoka wrażliwość uwarunkowana jest fizjologią oraz genami. Osoby WWO są bardziej podatne na wszelkie bodźce, odbierane wszystkimi zmysłami. Przy hałasie, poznawaniu nowych osób, większej ilości informacji płynących w jednym momencie automatycznie stosują jeden ze schematów: ucieczkę albo atak. Warto pamiętać, że wybrany sposób radzenia sobie nie jest wymierzony np. w rozmówcę, ale stanowi ochronę przed własnym przeciążeniem emocjonalnym.

Trudności osób wysoko wrażliwych i jak je ograniczać

Najczęściej osoby wysoko wrażliwe są zmęczone własnym sposobem oraz natężeniem odczuwania emocji i bodźców. Na co dzień najtrudniejsze jest:

  • Myślenie o wielu rzeczach jednocześnie. Takie sytuacje są powodem frustracji, przeciążenia. Osoby te stają się bardziej nerwowe, odczuwają stres, czasem lęk, są mniej efektywne. Warto w takich sytuacjach np. rozpisać wszystkie czynności czy ich elementy, które trzeba wykonać, ułożyć je w odpowiedniej kolejności i realizować po kolei. To z jednej strony wymaga poświęcenia dodatkowego czasu, ale w efekcie może przynieść spokój i brak poczucia przeciążenia.
  • Hałas. Osoby wysoko wrażliwe bardzo źle znoszą hałas, jak również źle czują się w miejscach, w których słychać wiele różnych dźwięków. Stają się wtedy drażliwe, nie mogą się skupić na wykonywanych czynnościach. Oczywiście trudno zupełnie unikać takich miejsc, warto jednak zadbać o to, aby miejsca, w których przebywają się najczęściej (np. praca) nie były otwartymi przestrzeniami.
  • Obserwacja. Osoby wysoko wrażliwe kiedy są lub czują się obserwowane, będące „na widoku” innych ludzi czują się przeciążone, mogą odczuwać nawet fizyczny ciężar, a w skrajnych przypadkach duszności. Tu również warto zadbać o przestrzeń dookoła siebie. Przy zachowaniu poczucia prywatności potencjał osoby wysoko wrażliwej będzie mógł być w pełni wykorzystywany, a jej efektywność znacząco wyższa.
  • „Sytuacje pełne wrażeń”. Jak wyżej zostało już opisane, sytuacje takie przytłaczają osoby WWO, powodują zmęczenie i niechęć do jakichkolwiek aktywności. Warto dać sobie do tego prawo i zamiast aktywnego wypoczynku znaleźć ciche miejsce, w którym z dala od zgiełku można wypocząć i się wyciszyć.
  • Media. Zarówno wiele filmów, programów telewizyjnych, jak i gier komputerowych, jest pełnych przemocy. Większość ludzi, jeśli coś nie jest wyjątkowo brutalne, nie zwraca już na to specjalnej uwagi. Jednak dla osób wysoko wrażliwych odbieranie takich treści jest odrzucające, wręcz nie do zniesienia. Trzeba zatem pamiętać, że wybierając film czy grę, warto sprawdzić jakie występują w nich treści. Horrory, gry wojenne czy brutalne sporty walki raczej nie przyniosą pozytywnych doznać.

Wyjątkowość osób wysoko wrażliwych

Chociaż wiele osób, o których mowa w niniejszym artykule, chciałoby się swojej wrażliwości pozbyć to jednak posiadają one cechy, których wielu z nas mogłoby pozazdrościć, np.:

  • Sumienność i dokładność. Osoby wysoko wrażliwe są wyczulone na szczegóły, dzięki czemu wykonywane przez nie czynności czy zadania są realizowane bardzo dokładnie, z wieloma szczegółami, na które inni nie zwróciliby uwagi.
  • Uważność. Coraz więcej osób ma problem z tzw. byciem „tu i teraz” niezbędnym do skupienia i codziennego funkcjonowania. Dla osób wysoko wrażliwych to zupełnie naturalne, są w tym mistrzami.
  • Empatia. Umiejętność słuchania, rozumienia i współodczuwania jest dla osób wysoko wrażliwych wrodzoną cechą, za którą doceniane przez rodzinę, przyjaciół czy znajomych.
  • Rozważność. Dzięki dogłębnej analizie, uważności i obserwacji, rzadko podejmują pochopne decyzje. Działania osób wysoko wrażliwych są przemyślane i odpowiedzialne.

Zmienić czy pokochać?

Wysoka wrażliwość ma swoje dwa bieguny. Jeden, związany z trudnościami, zdecydowanie przytłacza i niesie chęć zmiany, drugi, związany z pozytywnymi cechami, daje przestrzeń do akceptacji.

W moim odczuciu wysoka wrażliwość jest pewnego rodzaju darem, który umożliwia głębsze, żywsze i bogatsze dostrzeganie, przeżywanie oraz analizowanie codziennych doświadczeń, spotkań z drugą osobą i samym sobą. Jest wiele miejsc, zawodów czy obszarów zainteresowań (np. różnych rodzajów sztuki), w których osoba wysoko wrażliwa będzie sobie radzić znacząco lepiej niż ktokolwiek inny, jednocześnie odczuwając radość i spełnienie.

Jak radzić sobie z nadmierną wrażliwością i emocjonalnością Sensity.pl

Jak radzić sobie z nadmierną wrażliwością i emocjonalnością?

Witam. Mam pewien problem sama ze sobą. Otóż jestem zbyt wrażliwą osobą. Byłam taka od dziecka. Płakałam, zamiast powiedzieć co mnie boli, nie potrafiłam rozmawiać szczerze bez płaczu. Wzruszało mnie wszystko. Lecz teraz w dorosłym życiu bardzo mi to przeszkadza. Jak stać się mniej emocjonalnym? W mojej rodzinie zawsze byłam czarną owcą. Rodzice wciąż powtarzali między sobą, że wszystko robię źle. I wtedy płakałam. Gdy mamie lub tacie działa się jakaś krzywda, również płakałam, bo bardzo nie chciałam by cierpieli. Moje skrajne uczucia bardzo przeszkadzają mi w życiu codziennym. Jak się tego pozbyć?

Aleksandra

Pani Aleksandro,

każdy z nas ma inny poziom wrażliwości. Za te różnice odpowiedzialne są po części geny, a po części środowisko – w pierwszej kolejności bliscy, którzy nas wychowywali, w drugiej koledzy, koleżanki i środowisko, w którym wzrastaliśmy.  O ile genów zmienić nie możemy, o tyle możemy wpływać na nasz sposób myślenia i zachowania, który został nabyty.

Wysoki poziom wrażliwości sam w sobie nie jest niczym złym, wręcz przeciwnie, pozwala lepiej rozumieć innych ludzi. Większość najsławniejszych pisarzy, malarzy, muzyków cechowała ponad przeciętna wrażliwość.

Oczywiście, zgadzam się z tym, że emocje, nad którymi nie mamy kontroli potrafią wyniszczać zarówno nas, jak i nasze otoczenie. Jednak, z Pani opisu wnioskuję, że problem nie leży wcale w nadmiernej emocjonalności, tylko w lęku, który się za nią kryje i braku konstruktywnych strategii konfrontowania się z sytuacjami stresującymi. Napisała Pani, że : “Rodzice wciąż powtarzali między sobą, że wszystko robię źle”. Taki przekaz mógł mieć znaczący wpływ na Pani własne przekonania na swój temat oraz na Pani poczucie własnej wartości. Z kolei przekonanie, o tym, że wszystko robię źle, nie pomaga w stawianiu czoła problemom. Przeciwnie, powoduje poczucie bezsilności, w konsekwencji lęk i wycofanie. Tutaj błędne koło się zamyka. Jeśli “do niczego się nie nadaję”, to mogę tylko płakać.  A gdyby tak zmienić to przekonanie na przykład na: “Jestem zaradna, skuteczna i silna”, czy lęk i płacz miałyby nadal rację bytu? :-)

Myślę, że jeśli przekształci Pani negatywne przekonania na własny temat, na bardziej konstruktywne i nauczy się lepszych strategii radzenia sobie ze stresem, ta wrodzona wrażliwość stanie się Pani atutem, już nie słabością. Przy współpracy z mądrym psychoterapeutą, szybciutko upora się Pani z problemem. Tylko nie ma co zwlekać z rozpoczęciem terapii, bo im dłużej trwa Pani w zniekształconych przekonaniach, tym bardziej się one usztywniają i tym trudniej je zmienić.