Terapia par, gdy jedno z partnerów ma ADHD
Kiedy miłość to za mało, by się zrozumieć
Związek z osobą, która ma ADHD, potrafi być pełen emocji — czasem ekscytujący, czasem wyczerpujący.
Na początku dominuje fascynacja: spontaniczność, poczucie humoru, energia.
Z czasem jednak pojawia się chaos, impulsywność, zapomniane ustalenia, nagłe zmiany planów.
Częstym źródłem napięcia są pieniądze i decyzje finansowe – nieprzemyślane wydatki, odkładane rachunki, ryzykowne inwestycje.
Dla jednej strony to spontaniczność, dla drugiej – stres i lęk o stabilność.
Zdarza się też sięganie po alkohol, marihuanę czy inne sposoby na „wyciszenie”, które chwilowo pomagają, ale w dłuższej perspektywie pogłębiają dystans i frustrację.
Jeśli masz wrażenie, że:
- większość odpowiedzialności spada na Ciebie,
- druga osoba nie planuje, nie kończy spraw, nie inicjuje rozmów ani wspólnych działań,
- a każda próba rozmowy kończy się wybuchem, obroną lub milczeniem —
to prawdopodobnie nie brak zaangażowania, lecz objawy ADHD w relacji.
Osoba z ADHD zwykle nie działa „na złość”. Jej mózg reaguje inaczej — szybciej, intensywniej, trudniej się zatrzymuje.
To, co wygląda jak obojętność („nie słucha”, „nic nie robi”, „ciągle zapomina”), często jest trudnością w utrzymaniu uwagi, regulacji emocji i inicjowaniu działania.







