Terapia par, gdy jedno z partnerów ma ADHD

Kiedy miłość to za mało, by się zrozumieć

Związek z osobą, która ma ADHD, potrafi być pełen emocji — czasem ekscytujący, czasem wyczerpujący.
Na początku dominuje fascynacja: spontaniczność, poczucie humoru, energia.
Z czasem jednak pojawia się chaos, impulsywność, zapomniane ustalenia, nagłe zmiany planów.

Częstym źródłem napięcia są pieniądze i decyzje finansowe – nieprzemyślane wydatki, odkładane rachunki, ryzykowne inwestycje.
Dla jednej strony to spontaniczność, dla drugiej – stres i lęk o stabilność.
Zdarza się też sięganie po alkohol, marihuanę czy inne sposoby na „wyciszenie”, które chwilowo pomagają, ale w dłuższej perspektywie pogłębiają dystans i frustrację.

Jeśli masz wrażenie, że:

  • większość odpowiedzialności spada na Ciebie,

  • druga osoba nie planuje, nie kończy spraw, nie inicjuje rozmów ani wspólnych działań,

  • a każda próba rozmowy kończy się wybuchem, obroną lub milczeniem —
    to prawdopodobnie nie brak zaangażowania, lecz objawy ADHD w relacji.

Osoba z ADHD zwykle nie działa „na złość”. Jej mózg reaguje inaczej — szybciej, intensywniej, trudniej się zatrzymuje.
To, co wygląda jak obojętność („nie słucha”, „nic nie robi”, „ciągle zapomina”), często jest trudnością w utrzymaniu uwagi, regulacji emocji i inicjowaniu działania.