Perfekcjonizm Sensity

Perfekcjonizm – jakie niesie ze sobą zagrożenia?

Czy zawsze stawiasz sobie wysoko poprzeczkę? Czy szkolne oceny poniżej piątki oznaczały dla Ciebie kompletne niepowodzenie? Jeśli odczuwasz zdenerwowanie mając poczucie, że nie jesteś w czymś najlepszy, to można nazwać Cię perfekcjonistą.

Naukowcy z Brock University w Ontario przeprowadzili badania na temat wpływu perfekcjonizmu na zdrowie fizyczne na grupie 492 mężczyzn i kobiet w wieku od 24 do 35 lat. Wyniki wykazały, że ten wzorzec zachowania coraz częściej wiąże się z depresją, lękiem, zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi, zaburzeniami odżywiania i zespołem chronicznego zmęczenia.

Perfekcjoniści są bardziej skłonni do złego samopoczucia, częściej skarżą się na rozstrój żołądka, zaburzenia snu, uczucie duszności, ból i zmęczenie oraz częściej biorą urlop zdrowotny. Co więcej, mogą tak bardzo obawiać się porażki, że będą tak długo odkładać swoje decyzje i pracę, aż będzie za późno na jakiekolwiek działania.

Najtrudniejszy przypadek, zdaniem naukowców z Ontario, stanowi perfekcjonista uwarunkowany społecznie. Taki człowiek jest napędzany przez obawy, że jeśli nie będzie idealny, to ośmieszy się przed innymi. Często wymaga perfekcji także od rodziny, przyjaciół i współpracowników. Towarzyszy mu ciągle uczucie niepokoju, bądź depresja. Nie otrzymuje wsparcia społecznego, nie tylko dlatego, że jest za bardzo krytyczny wobec innych, ale także ze względu na to, że sytuację wymagająca pomocy innych uznaje za porażkę.

Pamiętaj, że dobrze jest mierzyć wysoko, lecz nie stawiaj sobie celów nie do osiągnięcia. Nie obwiniaj się, gdy nie uda się osiągnąć wszystkiego od razu. Zdrowy prefekcjonizm opiera się na wewnętrznej motywacji i pozwala poradzić sobie z porażkami. Jeśli nie jesteś za bardzo samokrytyczny i nie uważasz siebie za wiecznie niewystarczająco dobrego, to Twój perfekcjonizm może stać się siłą motywującą, która sprawi, że będziesz czuł się dobrze sam ze sobą i cieszył swoimi osiągnięciami.

——

Tekst opracowała Agata Baca

*na podstawie artykułu: Luisa Dillner, Should I stop being a perfectionist?, theguardian.com

0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *