Nie potrafię zadbać o własne granice - jak to zmienić?

Nie rozmawiam z ludźmi z obawy, że mnie wyśmieją. Jak to zmienić?

Dzień dobry. Mój problem polega na tym, że jestem otwarta w stosunku do najbliższych, ale w stosunku do sąsiadów oraz innych ludzi jestem nieśmiała i zamknięta w sobie. Nie rozmawiam z sąsiadami z obawy, że mnie wyśmieją. Chciałabym być bardziej otwarta w stosunku do innych ludzi, ale się boję. Jak to zmienić? Dlaczego tak się dzieje?

Dorota

 

Pani Doroto,

Z opisu wnioskuję, że przeżywa Pani lęk przed negatywną oceną ze strony innych ludzi. Dlaczego tak się dzieje?

Przyczyny takich trudności mogą być różne, np.:

  • trudne doświadczenia z przeszłości, np. negatywne opinie słyszane na swój temat, które mogą powodować niską samoocenę,
  • krytyka ze strony bliskich – skutkuje to podobnym sposobem myślenia o samym sobie, kontynuacją złego oceniania siebie,
  • zbyt wysokie oczekiwania ze strony rodziców w okresie dorastania, które powodują świadomość bycia niedoskonałym i zasługującym na dezaprobatę,
  • wrażliwość na punkcie swojej osoby, wynikająca z niedojrzałości osobowości – dość często spotykana u osób dorastających, które nie mają jeszcze ukształtowanego obrazu siebie, co zazwyczaj mija po osiągnięciu dorosłości i ustabilizowaniu się obrazu siebie,
  • obserwowane w domu rodzinnym krytykowanie innych ludzi, co może dawać przekaz od rodziców, że ludzi zazwyczaj ocenia się negatywnie,
  • nieśmiałość samych rodziców, co daje dzieciom model do naśladowania takiego sposobu bycia.

Jak to zmienić? Aby pokonywać swoje lęki, trzeba robić dokładnie to, czego się boimy. W przypadku oswajania lęku przed negatywną oceną można mierzyć się z nim stopniowo. Najpierw wyznaczyć sobie cel – krótka rozmowa ze znajomą osobą. Trzeba powtarzać to zadanie kilka, kilkanaście, a może nawet kilkadziesiąt razy – do momentu, aż zmniejszy się odczuwany lęk do minimum, aż zadanie to nie będzie sprawiało żadnej trudności.

Kolejnym krokiem jest wyznaczenie sobie trudniejszego zadania –  np. dłuższa rozmowa z kimś ze znajomych osób. Ważne jest to, żeby znów wielokrotnie trenować w tym siebie, utrwalając wytrzymywanie lęku przed oceną. Wiemy przecież, że trening czyni mistrza, a dotyczyć to może nabywania różnych nowych umiejętności. Kolejnym sposobem będzie nawiązywanie krótkich konwersacji z zupełnie obcymi ludźmi, np. pytanie ich o godzinę, o drogę albo proszę spróbować w sklepie zamienić kilka słów ze sprzedawcą, po to, aby przekonywać się coraz bardziej o tym, że ludzie nie są tacy straszni. A wręcz przeciwnie, w życzliwy sposób mogą pomóc użyczając przydatnej informacji. Ważne jest, aby robić to wszystko świadomie, czyli zdawać sobie sprawę, że dało się radę wykonać zadanie, a tym samym zmierzyć się ze swoim lękiem.

Można dodatkowo nagradzać siebie za poszczególne osiągnięcia (w psychologii nazywa się to wzmocnieniem pozytywnym), np. chwalić samego siebie za zrealizowane zadania, przyznawać sobie nagrody w postaci drobnych prezentów lub po prostu sprawiać sobie przyjemności w jakikolwiek sposób. Jednak największą nagrodą będzie satysfakcja z tego powodu, że pokonujemy swoje lęki, zmieniamy się i żyjemy tak, jak chcemy – bez ograniczeń, czego Pani życzę.

 

Skutecznie leczymy nerwicę i zaburzenia związane z lękiem. Pracujemy także online.

1 komentuj
  1. kb2244
    kb2244 says:

    Samo mierzenie sie z lekiem nie wystarczy, jesli myslenie o tych sytuacjach bedzie niezmienione. Mozemy kilka lat tak probowac i probowac, a jesli myslenie i nastawienie bedzie takie samo, to lęku sie nie oswoi.

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *