Pani Weroniko,
wiele osób, które mają niskie poczucie wartości i nie została nauczona mówienia o sobie i o swoich potrzebach ma trudność z poradzeniem sobie z różnymi stanami emocjonalnymi. W psychoterapii nazywamy to samoregulacją emocji – może być ona pozytywna, konstruktywna – umiemy określić nasze emocje, rozumiemy skąd się one biorą, potrafimy o tym porozmawiać; bądź niekonstruktywna lub wręcz szkodliwa tak jak sięganie po używki czy właśnie samookaleczanie.
W pracy terapeutycznej dotyczącej samouszkodzeń skupiamy się mocno na aspekcie poznawczym – czyli jakie myśli o sobie towarzyszą tej czynności i emocjonalnym, a docelowo pracujemy nad podniesieniem samooceny oraz umiejętnością radzenia sobie z emocjami.
Wyobrażam sobie, że niełatwo mówić o sobie i o swoich problemach, ale proszę spróbować potraktować psychologa jak lekarza. Gdy coś Pani dolega idzie Pani do specjalisty, ponieważ ma Pani zaufanie, że będzie on wiedział jak pomóc, ma wiedzę i umiejętności. Tak samo jest z psychologami. Może Pani spokojnie zacząć spotkanie od słów, które Pani napisała – nie wiem jak zacząć, wstydzę się/ Psycholog będzie wiedział jak poprowadzić rozmowę, żeby poczuła się Pani na tyle bezpiecznie, aby opowiedzieć o swoim problemie.