Komunikacja - jak powinniśmy ze sobą rozmawiać

Komunikacja – jak powinniśmy ze sobą rozmawiać?

Komunikacja – o czym warto pamiętać?

Jest wiele książek, opracowań i wpisów na blogach o tym, jak powinniśmy ze sobą rozmawiać, żeby… lepiej słuchać i być słuchanym, czy też mówić i pozwalać innym mówić. Kiedyś przeczytałam, że trochę wbrew ogólnie znanemu powiedzeniu, że mówienie jest srebrem, a milczenie złotem, to tak naprawdę mówienie jest brązem, milczenie srebrem, a słuchanie złotem. Nie będę się rozwodzić nad powyższym, każdy bowiem może sam zdecydować, co dla niego jest srebrem, a co złotem. Wracając do tematu komunikacji, w skrócie wypunktuję, o czym według mnie warto pamiętać, kiedy ze sobą rozmawiamy.

Kiedy mówisz:

  1. Mów uważnie z odpowiednim kontaktem wzrokowym, nie zajmuj się tysiącem innych rzeczy na raz w tym samym czasie.
  2. Pytaj o rzeczy ważne i istotne w sposób nie sugerujący odpowiedzi przy użyciu tzw. pytań otwartych, gdzie odpowiedź nie będzie się ograniczać do “tak” albo “nie”.
  3. Nie mów zbyt dużo, bo druga strona musi, albo zapewne chce mieć też coś do powiedzenia – to po pierwsze, a po drugie potrzebuje chwili, żeby informacje, które jej serwujesz, przetrawić.
  4. Naucz się doceniać ciszę i milczenie. One dają czas na głębsze przemyślenia.
  5. Nie wpadaj w lawinę zadawania pytań. Daj czas na zastanowienie oraz udzielenie odpowiedzi drugiej osobie.

Kiedy słuchasz:

  1. Słuchaj uważnie z odpowiednim kontaktem wzrokowym, nie zajmuj się tysiącem innych rzeczy w tym samym czasie.
  2. Nie przerywaj, gdy mówi druga osoba. Trudno wtedy usłyszeć, co ma do powiedzenia nasz rozmówca. Czasami coś może boleć, ale warto to usłyszeć.
  3. Podsumuj to, co usłyszałeś/aś, kiedy druga osoba już skończy mówić. Zobaczysz, czy dobrze zrozumiałeś/aś.
  4. Postaraj się zrozumieć, i jeśli rozumiesz daj drugiej osobie informację, że rozumiesz.

Oczywiście zawsze warto trzymać się zasad nadrzędnych takich, jak:

  • uznawanie własnych oraz innych, subiektywnych perspektyw na życie, sytuacje, itp., oraz poglądów drugiej osoby,
  • mówienie o własnych myślach i emocjach, a nie czytanie w myślach innych osób,
  • trzymanie się konkretów,
  • trzymanie się pozytywnych i konstruktywnych aspektów problemu,
  • szanowanowanie czasu rozmówcy oraz wyczucie czasu,
  • nie ubliżanie i nie poniżanie słownie drugiej osoby.
Jeśli jesteś bardziej zainteresowany tematem to zachęcam do lektury książki: Michael Nichols “Zatracona sztuka słuchania”.
Autor: Elwira Szehidewicz
0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *