Zaburzenia zachowania u dzieci i młodzieży Sensity.pl

Jak rozpoznać zaburzenia zachowania u dzieci i młodzieży?

Kiedy można mówić o zaburzeniach zachowania u dzieci i młodzieży?

O zaburzeniach zaburzenia u dzieci i młodzieży można mówić wtedy, gdy cechuje je pewnego rodzaju stałość, gdy są one powtarzane. Nie wystarczy, aby adolescent zachował się raz czy dwa w określony sposób, by zdiagnozować zaburzenia zachowania.

Zaburzenia zachowania można rozpatrywać w czerech wymiarach. Pierwszy z nich przejawia się agresją w stosunku do ludzi i zwierząt np. wszczynanie bójek, okrucieństwo wobec ludzi lub zwierząt, kradzieże. Drugi wymiar obejmuje niszczenie mienia np. podpalenia, wandalizm. Trzeci jest związany z oszustwami oraz kradzieżami. Ostatni zaś jest związany z poważnym naruszeniem zasad np. ucieczkami z domu.

Dziecko, które prezentuje tego typu zachowania często jest impulsywne, zazwyczaj jego relacje z innymi ludźmi cechują się dużą ilością konfliktów. Może mieć również kłopot z zaklasyfikowaniem zachowań w kategoriach moralności.

Co wpływa na powstawanie zaburzeń?

Na powstanie zaburzeń zachowania mają wpływ zarówno czynniki biologiczne – a tu ma znaczenie wyposażenie genetyczne, które dziecko otrzymuje od obydwojga rodziców, jak również czynniki środowiskowe. Najważniejszym ze środowisk jest środowisko rodzinne. Dlatego bardzo ważne jest uświadomienie sobie jego wagi dla wychowania oraz rozwoju dziecka. Istotne znaczenie ma wychowanie rodzinne.

Co zrobić, gdy u dziecka występują zaburzenia zachowania?

Gdy u dziecka pojawią się zaburzenia zachowania można zaproponować kilka rozwiązań. Można objąć dziecko psychoterapią indywidualną, terapią pedagogiczną, terapią rodzinną, która będzie dążyła do zmiany wzorów zachowań, zaproponować farmakoterapię, czy skierować dziecko na oddział psychiatryczny dla dzieci i młodzieży. Przyjęte rozwiązanie zależy od tego, w jaki sposób dziecko funkcjonuje, jak głęboki jest poziom zaburzenia.

Ważne jest oddzielenie dziecka od zachowania – zachowanie może być niedopuszczalne, natomiast dziecko nie jest złym człowiekiem. Jest człowiekiem, który ma trudności. Trudności, które często można rozwiązać.

 

0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *