<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" 
	>
<channel>
	<title>
	Komentarze do: Jak pomóc osobie z depresją?	</title>
	<atom:link href="https://www.sensity.pl/jak-pomoc-osobie-z-depresja/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.sensity.pl/jak-pomoc-osobie-z-depresja/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Tue, 16 Feb 2021 20:24:17 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		Autor: Jerzy Wilman		</title>
		<link>https://www.sensity.pl/jak-pomoc-osobie-z-depresja/#comment-5949</link>

		<dc:creator><![CDATA[Jerzy Wilman]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 16 Feb 2018 11:28:20 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://www.sensity.pl/?p=19223#comment-5949</guid>

					<description><![CDATA[Widzisz,depresja to nieco wstydliwa sprawa. Tak mi się wydaje... A powody? Setki. Choroba, śmierć, utrata czegoś. Tracąc wszystko co do tej pory było dla niego ważne, człowiek z sekundy na sekundę wskakuje w inną świadomość. W inny byt. To co dzisiaj było proste i oczywiste, także dzisiaj już oczywiste i proste nie jest. Z sekundy na sekundę samopoczucie skacze powyżej progu, zwanego często progiem bólu. Wyłącza się racjonalne myślenie. Zastępuje je schemat postrzegania fragmentarycznego, w którym dostrzega się tylko odczucia bieżące. Strach. Dotyk. Głód i pragnienie. Spada, często do zera, planowanie, myślenie perspektywiczne, zastanawianie się, co będzie jutro. Bo jutra nie ma.
Jerzy Wilman ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Widzisz,depresja to nieco wstydliwa sprawa. Tak mi się wydaje&#8230; A powody? Setki. Choroba, śmierć, utrata czegoś. Tracąc wszystko co do tej pory było dla niego ważne, człowiek z sekundy na sekundę wskakuje w inną świadomość. W inny byt. To co dzisiaj było proste i oczywiste, także dzisiaj już oczywiste i proste nie jest. Z sekundy na sekundę samopoczucie skacze powyżej progu, zwanego często progiem bólu. Wyłącza się racjonalne myślenie. Zastępuje je schemat postrzegania fragmentarycznego, w którym dostrzega się tylko odczucia bieżące. Strach. Dotyk. Głód i pragnienie. Spada, często do zera, planowanie, myślenie perspektywiczne, zastanawianie się, co będzie jutro. Bo jutra nie ma.<br />
Jerzy Wilman </p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
