Wprowadzone przez Wojciech Gorczyca

Mój partner jest nieszczęśliwy, ciągle się stresuje. Jak mogę mu pomóc?

Nie wiem jak zachować się w sytuacji, kiedy partner sam się wyniszcza i jest przez to bardzo smutny i nieszczęśliwy. Za każde niepowodzenie, obwinia się i stresuje. Przez większość tygodnia jest nieszczęśliwy i zestresowany. Zadowolony jest tylko, jeśli uda mu się coś zrobić lepiej albo dokładnie tak jak zaplanował, wszystko wcześniej jest porażką. Nie wiem jak reagować, żeby mu się poprawiło, albo chociaż żeby nie pogarszać sytuacji.

Czuję się bezwartościowa i nie wiem jak sobie z tym poradzić.

Od kilku miesięcy mam problem z emocjami. Czuję, że moje życie jest niewiele warte. Nie potrafię znaleźć żadnego sukcesu, jaki w życiu osiągnęłam, ale porażek widzę całe mnóstwo. Czuję się głupia, brzydka i nielubiana. Mam przyjaciół, którzy starają się mnie wspierać, ale to nie pomaga. Nie wierzę, gdy mówią mi dobre rzeczy. Chciałabym być kimś innym, czuję się kompletnie bezwartościowa. Nie wiem jak sobie z tym wszystkim poradzić.

Wybuch, atak, napad złości – jak sobie z nimi radzić?

Złość jest nieuniknionym, a także niezbędnym fragmentem naszego życia i zdrowia psychicznego. Doświadczamy jej wszyscy i dobrze byłoby nauczyć się z nią współdziałać, traktować jako sprzymierzeńca a nie nieobliczalnego członka zespołu. Pamiętajmy, że zdolność panowania nad własnymi uczuciami świadczy o dojrzałości emocjonalnej, ta z kolei jest nam potrzebna do satysfakcjonującego życia.

Dlaczego rodzice wywołują u mnie poczucie winy?

Najczęściej wzbudzanie poczucia winy przez rodziców wnosi do życia dorosłego już dziecka nieustanny dyskomfort. Utrudniają, lub wręcz uniemożliwiają doświadczanie szczęścia i ulgi; wzmacniają poczucie lęku. Ofiara „zatrucia” wszelkimi sposobami szuka akceptacji i miłości, kosztem poddania się zależności i zaborczości rodziców.